Door Pauli Langbein – februari 2025
Vandaag ga ik voor mijn interview met Groene Buur Jaap-Jan naar de Danswijk. De voortuin laat al zien dat hier een Groene Buur woont; het groene bordje met QR-code valt direct op. Er wordt opengedaan door een boomlange jongeman met een vriendelijke uitstraling. Jaap-Jan en zijn partner Myrna zijn zo lief geweest om hun mooie herdershond Ziva voor mij in de tuin te laten. Ik ben helaas nogal bang voor grote honden. Ziva lijkt het prima te vinden, al is ze er duidelijk liever bij. De kindjes Jacob (3) en Esther (1,5) zijn er vandaag niet, maar hun aanwezigheid is zeker voelbaar in dit gezellige familiehuis.
Jaap-Jan vertelt makkelijk en enthousiast over hoe het allemaal begon. Meteen geeft hij zijn vader de ‘schuld’. Geboren in Bunschoten was er veel aandacht voor groen. Zijn vader leerde hem van alles, zelfs grasmaaien. Jaap-Jan was altijd buiten en daar werd het zaadje voor de natuur geplant. De liefde voor Myrna bracht hem naar Almere. In de Danswijk vonden ze hun mooie huis, dat wel wat opgeknapt moest worden. Daardoor kwam de tuin op de laatste plaats — een bekend verhaal.
Toch pushte zijn vader hem om te beginnen. In oktober 2024 werd het plan daadwerkelijk omgezet in daden. Van alle kanten werden gratis spullen, planten en struiken gehaald en uitgegraven. Ook viel er precies op tijd een mooi subsidiebedrag in de ‘tuinpot’. Steeds meer tegels gingen eruit en groen kwam ervoor in de plaats. Waar eerst nog in potten werd getuinierd, staat nu alles in de volle grond. En het groeit en bloeit.
Door de Floriade kwam Jaap-Jan in aanraking met Groei & Bloei. Daarna ontdekte hij Groene Buur Almere. Vanaf dat moment ging hij los. Inmiddels ligt er een minivoedselbos in de tuin met appel, peer, braam, vijg, framboos, gele kornoelje, aardbei, blauwe bes en kruisbes. De bijen in het bijenhotel komen hier graag snoepen en zorgen voor de bestuiving. Naast al dat fruit zijn er ook drie moestuinbakken.
Dit jaar had Jaap-Jan maar liefst 6,5 kilo bramen, die allemaal als jam in potjes werden verwerkt en weer werden opgegeten of weggegeven. Mede hierdoor is de buurvrouw aangestoken. Zij past op het huis als Jaap-Jan en zijn gezin even weg zijn en kreeg een bramenstekje. Ze wist alleen niet hoe ze jam moest maken van al die bramen, dus kreeg ze instructie van Jaap-Jan. En ook daar is nu het hek van de dam. Een andere buurvrouw is zelfs Groene Buur geworden.
Jaap-Jan vindt zelf dat hij niet zoveel doet voor de vergroening van Almere, maar als je dit verhaal hoort, blijkt dat toch anders te liggen. Een Groene Buur ben je altijd, als je maar van de natuur houdt en dit uitdraagt.
Die natuur wordt ook naar binnen gebracht; de vele planten zijn daar het bewijs van. Myrna moest er wel aan wennen: dan kwam er weer een plant bij, dan weer een struik. Waar moest dat allemaal staan? Maar Jaap-Jan weet er steeds weer een plekje voor te vinden. Inmiddels worden er ook stekjes gemaakt en weggegeven, dus dat geeft weer wat ruimte. Toch?
Wat al die tijd is gebleven, is de kastanjeboom. Die gaat al dertig jaar met Jaap-Jan mee. In een pot, dat wel, want anders wordt de boom veel te groot. De kastanje had het ooit al geprobeerd: een dikke wortel was dwars door de pot de grond in gegroeid. Maar dat is nu verholpen. De boom staat in een grotere pot en kan weer even vooruit.
Het is goed toeven bij deze Groene Buur. Jaap-Jan laat zien dat je geen grote lap grond nodig hebt voor een gevarieerde tuin: fruit, groente, bomen, bijtjes, vlinders, vogels — en ook het gezin zelf geniet van de natuur in de eigen tuin.
